Sunday, July 20, 2008

Suddenly she passed away


(ο επίλογος από ένα όνειρο)


Στην στροφή της σκάλας λαχανιασμένη είδε ξανά τον Άγγελό της και τα δυο μεγάλα λυκόσκυλα, αυτή τη φορά όμως είχαν ένα τόσο εγώ-δε-μπορώ ν’ ανακατευτώ ύφος, παρ’ ότι χαμογελούσαν ενθαρρυντικά ακόμα και τα λυκόσκυλα, που δε στάθηκε περισσότερο να ξεκουραστεί. Όρμησε στη συνέχεια της σκάλας ενώ τα βήματα από κάτω πλησίαζαν επικίνδυνα. Φοβόταν και στο ταραγμένο της μυαλό χοροπηδούσε διαρκώς η εικόνα της ταράτσας. Μετά από μια ασύλληπτη διαδοχή από κλειστές πόρτες ήταν η μοναδική της ευκαιρία, ήταν όμως στ’ αλήθεια μια διέξοδος;

Συνέχιζε ν’ ανεβαίνει, πράγμα παράξενο ολοένα πιο ξεκούραστη. Σε κάθε στροφή της σκάλας ο Άγγελος και τα λυκόσκυλα ήταν πάντα εκεί πριν απ’ αυτή, χαμογελαστοί, εκείνος πίσω απ’ τα σκούρα γυαλιά του, τα ζώα με περισσότερη κι από ανθρώπινη καταννόηση στα μάτια τους.

‘Δεν αντέχω άλλο’ σκέφτηκε για μια στιγμή νιώθοντας τον πανικό ξανά μπροστά στη φτωχή προοπτική της ταράτσας. Τι θά 'κανε όταν έφτανε κει πάνω; θα πηδούσε κάτω προφανώς. Τα βήματα για μια ακόμη φορά την ταρακούνησαν. Έπρεπε ν’ αποφασίσει και μάλιστα γρήγορα.

Της ήρθε σαν αστραπή η πρώτη της αγωνία τη στιγμή που η εξώπορτα αρνήθηκε να κλείσει στα μούτρα τους. Έρχονταν κι οι δυο προς το μέρος της με σταθερά απειλητικά βήματα κι αυτή πίεζε μ’ όλη της τη δύναμη το βαρύ φύλλο. Ένα μικρό απειροελάχιστο κατιτί, -σκουπίδι; ύφασμα;- είχε μαγκώσει στον ευαίσθητο μηχανισμό. Η πόρτα έμεινε ανοιχτή πίσω της μα τώρα τι σημασία είχαν όλ’ αυτά;

Tότε ξαφνικά ο Άγγελος έκανε μια κίνηση προς το μέρος της ακριβώς την στιγμή που της φαινόταν πως τίποτε άλλο δε μπορούσε πια να συμβεί. Με το ελεύθερο χέρι του έβγαλε τα γυαλιά του κι είδε τα μάτια του πιο χαμογελαστά από ποτέ. Καθώς την τράβηξε απαλά προς το μέρος του σαν για να κάνει χώρο, τα λυκόσκυλα, κι αυτά κινήθηκαν ώσπου την περικύκλωσαν μυρίζοντάς την φιλικά. Τα βήματα πλησίασαν τόσο που έγιναν εκκωφαντικά. Πιέζοντας τον εαυτό της γύρισε να τους δει πρόσωπο με πρόσωπο όμως το μόνο πράγμα που πρόλαβε απ’ αυτούς ήταν τα ευκίνητα πόδια τους να εξαφανίζονται στην στροφή της σκάλας σα να μην την είχαν ποτέ τους προσέξει, πίσω από ένα άλλο ζευγάρι πόδια που έμοιαζαν εκπληκτικά με τα δικά της και κινούνταν με όμοια μηχανικό τρόπο, αυτά όμως δίχως πεποίθηση.

‘Tι σημαίνει αυτό Άγγελε;’ θέλησε να ρωτήσει χωρίς στο βάθος να περιμένει απάντηση. Γύρισε προς το μέρος του φωτεινή, γεμάτη εμπιστοσύνη, πιο ξεκούραστη από ποτέ, μα εκείνος είχε ξαναφορέσει τα γυαλιά του κι από το χέρι του που μέσα του είχε κλείσει το δικό της αναδυόταν μια σκοτεινή ζεστασιά που τα τύλιγε όλα. Από τους τοίχους μεγάλα κομμάτια αποσπάστηκαν χωρίς θόρυβο, έχασε τον ήχο των βημάτων τους κι έστησε αυτί στην καταπληκτική αλλαγή που συντελούνταν με ιλιγγιώδη ταχύτητα μπροστά στα μάτια της.

Ένας κοσμικός ήχος, ο ήχος που θά 'κανε το σύμπαν χιλιάδες έτη φωτός μακριά σε συνθήκες που κανένας άνθρωπος δε θα μπορούσε νά 'χει αντιμετωπίσει, πλημμύρισε το μυαλό της. Άκουγε μ’ όλη της την προσοχή ενώ το κλιμακοστάσιο διαλυόταν κάτω από τη μυστηριώδη επίδραση ενός πολύ διαβρωτικού και αόρατου συνάμα ‘κάτι’.

Από τα χάσματα, από τις τρύπες των τοίχων που ‘έσβυναν’ μα δεν έπεφταν με θαυμαστό τρόπο, σαν κάποιος μπροστά σε μια γιγαντιαία οθόνη υπολογιστή νά’ παιζε μαζί τους διορθώνοντας γραμμές δίχως φόβο και άλλες συνέπειες, πυκνά κομμάτια-αποσπάσματα του σύμπαντος που είχε πιστέψει πως άκουγε πριν εισχώρησαν στο σπίτι. Κομμάτια της νύχτας μ’ αστέρια, -κι ας ήταν μεσημέρι όταν ξεκίνησε η καταδίωξη - και κοσμική σκόνη, που την άφησαν μ’ ανοιχτό το στόμα.

Το σκοτάδι κυρίευσε τον χώρο που στέκονταν και τότε έτσι από το πουθενά της ήρθε στο μυαλό το ‘σκουπίδι’ που την είχε εμποδίσει πριν να κλείσει την πόρτα εγκαινιάζοντας όλο αυτό το αγωνιώδες τρέξιμο. Έγινε απότομα σίγουρη πως το κράταγε στο χέρι που της είχε αφήσει ελεύθερο ο Άγγελος, και πράγματι έκλεινε στη χούφτα της και το στριφογύριζε κάμποση ώρα τώρα ένα μικρό κόκκινο κουρέλι με ξέφτια, πολύ μαλακό και υγρό, τέτοιο που μόνο την ίδια της την καρδιά θα μπορούσε να φανταστεί, μέχρι που suddenly she passed away.


2008, 26/5/1988