Saturday, September 6, 2008

Constant craving


‘He would fall. He had not fallen but he would fall silently, in any instant. Not to fall was too hard: and he felt the silent lapse of his soul, as it would be at same instant to come, falling, falling, but not yet fallen, still unfallen but about to fall’.
(From: Α portrait of the artist as a young man’, by J. Joyce, 1907)


Και μέσα του, από το βάθος της ψυχής του, παρακαλούσε την τύχη να τον λυπηθεί γνωρίζοντας –παρά τις ειλικρινέστατες διαβεβαιώσεις του μπροστά σον καθρέφτη- πως κι αυτό δεν θα διαρκούσε και πως θα’ πρεπε ξανά, αργά ή γρήγορα, να βρει κάποιον άλλο τρόπο να ξεφύγει από την αγωνία και τα βάσανα των ημερών.

(επίλογος, 12/11/1992)