deplaced

Saturday, March 10, 2018

Ω Λισαβόνα σπίτι μου!

Ορθοπεταλιά μπαίνοντας στον 7ο χρόνο
(το funicular της R. da Glόria)

Vivo sempre no presente. O futuro, não o conheço. O passado, já o não tenho.

F. Pessoa (μπροστά σε ένα από τα στέκια του, το Café A Brasileira στη R. Garrett)

Δάσκαλε, πως να ζούμε (σ)το παρόν όταν η εμπειρία της απόλυτης διαύγειας έστω και μιας στιγμής μπορεί να μας συντρίψει;

Μπροστά η Praça de Camões

Πανοραμικές απόψεις της πόλης από το Elevador de Santa Justa

Praça de D. Pedro IV (Rossio)

Praça de D. Pedro IV (Rossio) Στο βάθος το Elevador de S. Justa (1902)

Elevador de S. Justa

Είσοδος στο Μαυριτανικό Castelo de São Jorge

Από το Castelo de S. Jorge

Praça do Comércio

Convento do Carmo. H κατεστραμμένη νότια όψη της γοτθικής εκκλησίας είναι το μόνο ίχνος του μεγάλου σεισμού του 1755 που ισοπέδωσε την πόλη

Livraria Bertrand (est. 1732) Mετά τον σεισμό το βιβλιοπωλείο μεταφέρεται στη σημερινή του θέση στη Rua Garrett. Κατέχει το Guiness Record του παλιότερου εν ενεργεία βιβλιοπωλείου στον κόσμο

Η θέα μας από το μπαλκόνι του Airbnb στην ήσυχη R. S. Boaventura

Patrimonio Municipal

Στη Baixa

To περιζήτητο από τους τουρίστες τραμ 28

Προς τιμήν όσων εργάστηκαν για την πλακόστρωση της πόλης

Azulejos (επισμαλτωμένα κεραμικά πλακάκια, από την αραβική λέξη الزليج (az-zulayj): zellige: γυαλισμένη πέτρα)

Ευρηματική σύνθεση με δημοτικούς κάδους σκουπιδιών μπροστά στον Δυτικό Σιδηροδρομικό Σταθμό (Cais do Sodré)

Αριστερά το ολοκαίνουργιο ΜΑΑΤ (Museum of Art, Architecture and Technology) έργο της Amanda Levete, που άνοιξε το 2016 στο Belém (Bethlehem), 7km από το κέντρο της Λισαβόνας. Δεξιά η γέφυρα της 25ης Απριλίου (1966) που ονομάστηκε έτσι για να τιμηθεί η Επανάσταση των Γαρύφαλλων (1974). Μέχρι τότε έφερε το όνομα του δικτάτορα Antonio Salazar (1933-1970)

Centro Cultural de Belém (CCB) του Vittorio Gregotti (1993). Σε πρώτο πλάνο το mobile του A. Calder

Padrão dos Descobrimentos (Το Μνημείο των Ανακαλύψεων) Αναγέρθηκε το 1940 με την αφορμή της Διεθνούς Έκθεσης και ανακατασκευάστηκε το 1960 για τον εορτασμό των 500 χρόνων από τον θάνατο του Ερρίκου του Θαλασσοπόρου (1394-1460). Ο ίδιος ο Ερρίκος βρίσκεται στο "τιμόνι" αγαναντεύοντας τη νότια όχθη του Τάγου και πλαισιώνεται από άλλες 32 μορφές εμβληματικές των Ανακαλύψεων (θαλασσοπόρους, χαρτογράφους, στρατιώτες, άποικους, ιεραπόστολους, χρονικογράφους και καλλιτέχνες)

Torre de Belém (UNESCO World Heritage site από το 1983) Αρχές 16ου αι., Manueline/Portuguese late Gothic style, δλδ μετα-γοτθικό, άγρια διακοσμητικό, με θαλασσινές, Μαυριτανικές και Βενετσιάνικες αναφορές προς τιμήν των μεγάλων θαλασσοπόρων Vasco da Gama και Pedro Cabral

Το παλάτι στη Sintra (25 χλμ δυτικά της Λισαβόνας και UNESCO World Heritage Site από το 1995. Στο βάθος διακρίνονται οι τεράστιες καμινάδες της κουζίνας του που μαρτυρούν την αραβική του προέλευση

Το Ρομαντικό à la Disney Παλάτι της Pena χτίστηκε ως θερινή κατοικία της βασιλικής οικογένειας της Πορτογαλίας το διάστημα 1842–1854 γύρω από τα ερείπια ενός μεσαιωνικού μοναστηριού που ανήκε στο Τάγμα του Αγίου Ιερώνυμου. Βρίσκεται μέσα σε ένα θαυμάσιο Πάρκο 200 εκταρίων της ίδιας εποχής και στυλ με το Παλάτι