Kölner Dom Symphony of Light, 2007, Gerhard Richter
Από χθες το Εθνικό Θέατρο, το πρώτο κρατικό θέατρο της χώρας, είναι ένα θέατρο που δεν έχει σκηνές (το Τσίλερ τελεί όλο υπό κατάληψη από σπουδαστές θεάτρου και χορού που παλεύουν για το μέλλον τους και το Ρεξ από εργαζόμενους στο Εθνικό και σπουδαστές, επίσης) και δεν έχει και καθηγητές στη Δραματική Σχολή για πρώτη φορά στα 93 χρόνια από την ίδρυσή της. Οι σπουδαστές συμμετέχουν όλοι στις καταλήψεις. Και οι καθηγητές σύσσωμοι παραιτήθηκαν.
(πηγή φωτο: εφσυν)
Κατάληψη (και) στο Ολύμπια - Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας».
"Πως όμως άρχισαν όλα; Για μένα όπως και για πολλούς άλλους με τις φωτιές του Δεκέμβρη πριν δεκαπέντε χρόνια, φωτιές που δεν έκαψαν τόσο όσο φώτισαν. Ακόμα και μέρα μεσημέρι, μπροστά στην κατειλημμένη Λυρική όταν διακόπτοντας την κυκλοφορία βγήκαν οι χορεύτριες πετώντας πάνω απ’ τα θαμπωμένα κεφάλια μας για να μας δείξουν τον δρόμο. Ήταν άραγε δυνατό; Δεν πήγαινε μπροστά ή πίσω αλλά πάνω. Από εκείνη την πανέμορφη ρωγμή που μας γέμισε χαρά κι ανάταση δεν κατέρρευσε βέβαια ο καπιταλισμός αλλά τρύπωσαν οι νέες πιθανότητες, εκφράσεις, ακόμα μισοδιατυπωμένες, ενός διαφορετικού τρόπου να ζεις και να ελπίζεις. Τις σήκωσε ο αέρας και τις πήγε παντού όπου ταξίδευαν οι σπίθες από τις φωτιές ανάβοντας καινούργιες, πολλές και μικρότερες, μαζεύοντας τριγύρω τον κόσμο που συναντήθηκε γιατί χρειαζόταν το φως και τη ζεστασιά και δεν ήξερε καν πως τόσον καιρό ζούσε στο παγωμένο σκοτάδι με διαλείμματα μόνο χάρη στις γαλάζιες ριπές μιας οθόνης. Κράτησε λίγο..."
(απόσπασμα από ανέκδοτο κείμενό μου)
Εκκένωση του κατειλημμένου θεάτρου «Ολύμπια» με δέκα συλλήψεις
more...
