Πάντα έλεγα πως το Παρίσι το επισκέπτεσαι όταν έχεις μεγαλώσει αρκετά και πάντα θα είναι εκεί να με περιμένει. Όχι πια...
more...
Τον καιρό της φρίκης/Θα τραγουδάμε ακόμα;/Ναι, θα τραγουδάμε!/Το τραγούδι της φρίκης. (Μπρεχτ)
more...
Posted by
deplaced
at
8:40 PM
Labels: Notre Dame