Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς

Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά μες στη μικρή μας γειτονιά

κι αρχή κι αρχή καλός μας χρόνος ιστορί- ιστορία γράφει ο δρόμος

 

Αρχή που βγήκαν τα φρικιά, νοικοκυραίοι και παιδιά

να σώ- να σώσουν την Πλατεία απ’ τη λήθη και την αστυνομία

 

Ο γείτονάς μας έρχεται και δεν τους καλοδέχεται

μπάτσους, Δημάρχους κι ασφαλίτες και επε –και επενδυτές αλήτες

 

Βαστάει πένα και χαρτί φωνάζει «Τι ‘ναι ρε αυτοί!

Με τα Εξάρχεια αν τα βάλουν τα ματά- τα ματάκια τους θα βγάλουν»

 

Ελάτε ωρέ γείτονες, φτάνουν των δέντρων οι φωνές

ελά- ελάτε αγαπημένοι θα νική- θα νικήσουμε ενωμένοι

 

Και μια ευχή ας κάνουμε τώρα που σας αφήνουμε

Να ρθούν, να ρθούν καινούριοι μήνες χωρίς μπά- χωρίς μπάτσους, λαμαρίνες

 

Κι άμα δεν γίνει το Μετρό, δεν θα πεθάνουμε θαρρώ

Θα πά- θα πάμε περπατώντας σαν ιπτά- σαν ιπτάμενοι πετώντας!

Το video εδώ

 

more...

Μια καλύτερη χρονιά 2022?

Η χρονιά της Τίγρης

Η καλή είδηση της χρονιάς που πέρασε. Ευχαριστώ Εβελίνα, ευχαριστώ Jan! 

Πρώτη βόλτα του νέου χρόνου στους πρόποδες του Υμηττού με G+N.

more...

Καινούργιος χρόνος στο καινούργιο σπίτι

Η θέα από την κορφή του Κιθαιρώνα παραμονή Χριστουγέννων

Πρώτη φορά γαλοπούλα...επιβεβαιώνεται η πεποίθησή μου πως όσοι μαγειρεύουμε/τρώμε κρέας είμαστε δυνάμει δολοφόνοι.

Tραπέζι για δυο ανήμερα Πρωτοχρονιά

Tα απομεινάρια μιας μέρας. Brunch για περισσότερους ανήμερα των Φώτων

Κι έξω απ' το σπίτι: κόπηκαν οι πολύ νόστιμες βασιλόπιτες των Αφρικανών Γυναικών και του Μωβ, με ταυτόχρονη συγκέντρωση ειδών υγιεινής για τις αλλοδαπές φυλακισμένες στο Κέντρο κράτησης Ελληνικού.

more...

2014: Φως, περισσότερο φως

more...

HappyStrugglingYear

Mε πουτίγκα φρούτων αντί για βασιλόπιτα. Kαι με κανένα νόμισμα για να κερδίσουν όλοι.

more...

Παραμονή Πρωτοχρονιάς

O καινούργιος χρόνος μας βρήκε να κρατάμε άθελά μας παρέα σ’ έναν πεθαμένο. Είχε πιει και τον είχε σκοτώσει το κρύο; τα ναρκωτικά; η αδιαφορία των περαστικών;

Πάντως τη δεύτερη φορά που περάσαμε από το ίδιο σημείο –«Σταδίου 54», μου φώναξε ο Χαλίντ όταν μίλαγα με το 166- ακολουθώντας μοιραία την αντίστροφη διαδρομή –«για να μη χαλάσει το προξενιό», όπως πρόλαβε να σχολιάσει γελαστά η Ανθούλα- από την Κοτζιά, -όπου μόλις είχε τελειώσει το θλιβερό πανηγύρι του Δήμου που όπως πάντα το είχαν τιμήσει μόνο μετανάστες-, προς το αμάξι, δεν ήταν πια δυνατό να τον αγνοήσουμε. Το ΕΚΑΒ δυσκολευόταν να πειστεί: «Μερικές φορές οι μεθυσμένοι δεν ακολουθούν». Όμως αυτός ήταν ξερός σαν ξύλο καθώς καθόταν οκλαδόν σα να έκανε διαλογισμό με την πλάτη σ’ ένα κουτί του ΟΤΕ. Δεν κούνησε ούτε όταν τον σκούντηξε ελαφρά η Ανθούλα στον ώμο, πολύ λιγότερο όταν κάποιος που τον παραμόνευε από ώρα όπως θυμήθηκε μετά ο Χαλίντ, άρχισε να του ψαχουλεύει τις τσέπες. Όσο να πάμε με την Ανθούλα προς το περιπολικό που άραζε λίγο πιο πάνω στον πεζόδρομο της Αιόλου, με τους δυο αστυνομικούς με πολιτικά που χαλάρωναν και που, ναι, ήξεραν «το περιστατικό», και να καταφέρουμε τον ένα να πάρει απρόθυμα τον χοντρό του κώλο και να 'ρθει μαζί μας, ο Χαλίντ κι η Κέεκο –με πνιγμένη λύσσα- είχαν χαλάσει τη δουλειά του αρπακτικού.

Τώρα, κρατώντας αποστάσεις, παρίστανε τον τύπο που νοιάζεται. Όμως ψάχνοντας, είχε γείρει υπερβολικά τον πεθαμένο και δεν είχε μπορέσει να τον ξαναστήσει μετά με καμιά δύναμη. Νέος άνθρωπος εκείνος, με το σκούρο κουστούμι, το λευκό πουκάμισο με το μυτερό γιακά και τα λουστρίνια, τώρα πια τη μύξα που πάγωνε στο ένα του ρουθούνι. «ΑΔ», είπε με το που τον πλησίασε ο ένας του ΕΚΑΒ ενώ φορούσε τα γάντια του, μιας χρήσης. Βαριεστημένα, με άδεια μάτια, γύρισε προς το μέρος μας μετά: «Μην κάθεστε κι εσείς άλλο, είναι νεκρός». Απομακρυνθήκαμε, ρίχνοντας στενάχωρες ματιές πίσω μας στο όρνιο που έμενε πάντα στη θέση του.

Με ωμή περιέργεια κάρφωνε τον πεθαμένο που ετοιμάζονταν να μετακομίσουν, τα λιγνά του χέρια του σφιγμένα στις τσέπες του λεπτού του μπουφάν. «Καυκάσιος», σχολίασε ο Χαλίντ. Ποιος ξέρει τώρα τι πολύτιμο να 'χε ψαχουλέψει πριν τον διακόψουμε και τώρα λυπόταν που το 'χανε μπροστά στα μάτια του…

2005

more...