'Ανάπνεε' είπες,
γιατί τό' χα ξεχάσει
με τα μούτρα στον πάτο του κρεβατιού
καρφωμένη κάτω απ' το βάρος σου.
Μόλις πριν λίγο κάλπαζα ελεύθερη
φωνάζοντας τ' όνομά σου
με το πρόσωπο χωμένο στην καμπύλη του λαιμού σου
Α Α Α Α Α Α Α
Τον καιρό της φρίκης/Θα τραγουδάμε ακόμα;/Ναι, θα τραγουδάμε!/Το τραγούδι της φρίκης. (Μπρεχτ)