Κάτι αγωνίζεται να βγει
μες απ' το σημάδι που άφησαν
στο στέρνο μου τα δόντια σου.
Η αληθινή μου φωνή; αναρωτιέμαι,
κρυβόταν από πάντα καλά στο σκοτάδι
μέχρι που άνοιξες δρόμο μέσα μου.
Δεν απαίτησες, δεν παρακάλεσες.
Μόνο πήρες αυτό που νόμιζα πως ήθελα να δώσω.
Τώρα όμως ο κύκλος της βίας πρέπει να σπάσει.
Καθώς βγαίνω στο φως.
(*) line 10, no 129, The Sonnets, Shakespeare.