Η ανάπτυξη έρχεται στον τούρκικο μαχαλά



Στέκι Νεολαίας (Λέσχη ελληνοτουρκικής φιλίας)
και αλλού







Ανακαίνιση παλιού ξενοδοχείου στην κεντρική πλατεία
ενώ αλλού:





Τέλος, δυο γάμοι

more...
Τον καιρό της φρίκης/Θα τραγουδάμε ακόμα;/Ναι, θα τραγουδάμε!/Το τραγούδι της φρίκης. (Μπρεχτ)
Η ανάπτυξη έρχεται στον τούρκικο μαχαλά



Στέκι Νεολαίας (Λέσχη ελληνοτουρκικής φιλίας)
και αλλού







Ανακαίνιση παλιού ξενοδοχείου στην κεντρική πλατεία
ενώ αλλού:





Τέλος, δυο γάμοι

more...
Από το μπαλκόνι της 'Λέλας'


more...
more...
Posted by
deplaced
at
3:34 PM
Labels: κατάληψη, Κτήμα Πραπόπουλου
Κάτι αγωνίζεται να βγει
μες απ' το σημάδι που άφησαν
στο στέρνο μου τα δόντια σου.
Η αληθινή μου φωνή; αναρωτιέμαι,
κρυβόταν από πάντα καλά στο σκοτάδι
μέχρι που άνοιξες δρόμο μέσα μου.
Δεν απαίτησες, δεν παρακάλεσες.
Μόνο πήρες αυτό που νόμιζα πως ήθελα να δώσω.
Τώρα όμως ο κύκλος της βίας πρέπει να σπάσει.
Καθώς βγαίνω στο φως.
(*) line 10, no 129, The Sonnets, Shakespeare.
more...
στο κλειστό σπίτι μια νέα πανίδα κάνει αισθητή την παρουσία της στο μπάνιο
Νυχτερινή φύση με πασχαλιά


more...
Στο καφενείο "Η Συνάντηση" στο Καστόρι
H γέφυρα από το 1936




Παλιός αλευρόμυλος στο Γεωργίτσι
Ο κύριος Θανάσης
Ο φάρος στο νησάκι της Κρανάης στο λιμάνι του Γυθείου
Ο πύργος Τζανετάκη
Το Γύθειο, στο βάθος ο Ταύγετος

Στην πόλη της Σπάρτης
Στην κεντρική πλατεία
Sparta Inn
O "τάφος του Μενέλαου" στην Πελάνα
more...